|
Öylesine bir gündü, yeni değil de sanki geçmiş günlerden biriydi, öyle gibiydi…
Kaç gece beklemiştim seni. Kaç gece koynuma hasretini alıp uyumuştum. Kaç gece yalnızlık sancısıyla kıvranıp durmuştum.
Öyle acımasızdı ki geceler, gökteki yıldızlar yüreğime atılan birer taş gibi gelmişti bana. Yine de her şeye değerdi bekleyişim.
Bütün yollar sana çıkıyordu ama ben asıl senin yolunun benimkiyle kesişmesini bekliyordum.
Aylar geçmişti hep vardın ama bir tek o an yanımdaydın. Biraz
yabancıydın bana, biraz da tanıdık. Şaşkındık, şaşkınlığımız çok fazla
yansıyordu yüzümüze. Göz göze gelmek hiç bu kadar zor olmamıştı. Bir
bakıştan bin anlam çıkarmak buna denirdi işte. Yüzümüzde birbirimize
ait izler arıyorduk bakarken.
Ne çok duymuştum sesini ama sanki sen ilk kez konuşuyordun. İlk kez söylediğin cümleler sahibiyle bütünleşiyordu.
Düştükçe gülüşün yüzüne, sessiz olan her şey konuşmuştu içimde. Yine de
sözler bir türlü çıkmıyordu ağzımdan. Oysa boynuna sarılıp “Sen
aylardır beklenen, sen yıllardır özlenensin” demek istiyordum. Hava
serin değildi ama ben titriyordum.
Kelimeler hiç bu kadar zor olmamıştı bana. Ne zaman bir şey söylemeye
kalksam, her seferinde bir şey oluyordu, sözcükler ağzımda donuyordu.
Sıcaktın, dokunmasan da yansıtıyordun. Biraz önce titreyen ben artık
terliyordum. Aşktı bu biliyordum ama bunu kendime bile itiraf
edemiyordum.
Farkında değildin belki, belki ben belli etmiyordum ama yıllardır
koruduğum, yıllardır kimseye açmadığım topraklarımı çoktan teslim
almıştın bile. Sınırlarımdan içeri girmiştin bir kere. Yüreğimin en
gizli, en kuytu köşelerinde sen vardın artık.
İtirazsızdım, belli ki mutluydum. Belli ki beni şaşırtan mutluluğun ta
kendisiydi. Harfleri tükenmez bir kavuşmanın alfabesindeydim. Ve ben
okumayı sanki yeniden öğreniyordum.
Şimdi bu sevdayı bana yaşattığın için kendimi şanslı hissediyorum. “Ya
sen olmasaydın” diye düşünmüyorum çünkü sen varsın. Çünkü sen
içimdesin. Çünkü sen benim hayat kaynağımsın.
Biliyor musun, çölde bulabildiğim bir avuç su olsan, bitmeyesin diye
içmem seni. Nerede olursan ol benimle kal. Ben, bu yürek attığı sürece
seninleyim.
Mehmet Coşkun Deniz

Ekleyen: Askperest | Kategori: Aşk Hikayeleri | Eklenme Tarihi: Çarşamba, 18 Haziran 2008 | [112] Kez okundu |